Syringomyelie
Syringomyelie ontstaat doordat het achterste deel van de schedel te klein is en het achterhoofdsgat te groot, hierdoor puilt een deel van de kleine hersenen uit in het achterhoofdsgat. Het ruggenmerg begint bij het achterhoofdsgat en hier ontstaat een blokkade. Dit uit zich in een verstoring van de normale beweging van het hersenvocht en abnormale drukverhoudingen binnen en rondom het ruggenmerg in de nek. Uiteindelijk ontstaan hierdoor holtes in het ruggenmerg die kunnen lijden tot een aantal vreemde en pijnlijke symptomen.
Oorzaak
De oorzaak is dat het achterhoofdsbeen, het os occipitale eigenlijk te klein is. Tijdens de groei hebben de hersenen te weinig plaats in de schedel en is er maar één uitweg en dat is zich naar buiten verplaatsen.
Symptomen
Het belangrijkste symptoom is dat de honden pijn hebben. Dit kan in de nek zitten maar is soms moeilijk aan te tonen, de pijn is vaak niet constant. Er zijn een aantal zaken die opvallen bij dieren waarbij de diagnose al gesteld is:
- krabben (vaak tijdens het lopen en meestal aan 1 zijde);
- gewone aanrakingen als pijnlijk ervaren (vermijdingsgedrag bij begroeten), de hond vindt het vaak niet fijn om op bepaalde plaatsen van het lichaam aangeraakt te worden en de hond laat bijv. borstelen of een halsband niet toe;
- na springen of beweging met het hoofd tussen de beide voorpoten op de grond gaan liggen;
- plotseling schreeuwen of gillen;
- een zacht piepgeluid bij de ademhaling;
- kreunen;
- verlaagde motivatie voor activiteiten waar de hond vroeger wel zin in had. Mijn hond wilde op een gegeven moment helemaal niet meer wandelen;
- vermoeidheid;
- met het hoofd in een ongewone (vaak opgeheven) positie slapen;
- een scoliose of hernia-achtig beeld;
- irritatie, een slecht humeur;
- rusteloosheid en veel van ligplaats veranderen. Vaak wil de hond koel gaan liggen omdat dit verlichting geeft;
- er is vaak sprake van aangezichtspijn die de hond uit door met het gezicht overal langs te willen wrijven. Dit kan zijn langs een stoel, maar ze kunnen ook gaan rollen in hun mand of op het grasveld;
- veel gapen;
- smakken met de mond;
- schudden met het hoofd;
- onzeker gedrag, lichaamstaal van een hond die met een stroomband wordt getraind;
- een droevige gezichtsuitdrukking;
- spanning of agressie bij ontmoeting met (onstuimige) honden.
Naast de pijnklachten kunnen er ook neurologische verschijnselen ontstaan zoals een krachtvermindering in de poten, afname van spierweefsel en verlamming van de achterhand. Evenwichtsverlies, omvallen, wegglijden van poten en scheefstand van de kop worden ook gezien.
Diagnose
De uiteindelijke diagnose van syringomyelie kan alleen gesteld worden door middel van een MRI scan (Magnetic Resonance Imaging) van de schedel en de nek. Alleen hierop zijn de Syrinx te zien.
Behandeling
Het belangrijkste behandelingsdoel is het opheffen van de pijn. Volledig genezen is helaas (nog) niet mogelijk. Opheffen van de pijn zou kunnen door middel van medicijnen of door een chirurgische ingreep.
Medicatie:
Bij medicatie bestaat er keuze uit drie middelen.
- Pijnstillers;
- Medicatie die de aanmaak van hersenvocht reduceren. Van deze middelen is in de diergeneeskunde nog onbekend in welke mate ze werken bij honden bovendien kunnen de bijwerkingen heftig zijn;
- Corticosteroïden Het is onbekend waarom deze stoffen effectief kunnen zijn. Ze hebben een pijnstillend effect, maar het zou ook kunnen zijn dat ze de aanmaak van hersenvocht remmen. Corticosteroïden brengt ook bijwerkingen met zich mee.
Chirurgische ingreep:
Met de chirurgische ingreep wordt een deel van het achterhoofd en de eerste wervel verwijderd zodat de hersenvloeistofstroom weer op gang komt.
De oorzaak van de syringomyelie wordt hiermee niet weggehaald en de syrinx is nog steeds aanwezig.
Na de ingreep zal de hond zich beter voelen omdat de vloeistofstroom door het achterhoofdsgat verbeterd is. Bij zo’n 50% van de honden zal de vorming van het littekenweefsel binnen enige tijd weer resulteren in herhaalde blokkade van de vloeistofstroom.
Wilt u meer informatie over Syringomyelie? Bekijk de infotheek chiari-achtige malformatie en syringomyelie bij de hond.
Met dank aan Julie Eenstroom |